கொலை முயற்சி

அன்றே

நான் இறந்ததாய்

சில மலர்

வளையங்களைச்

செலுத்தி இருப்பாய்

இன்னும் பெயரிடாதாய்

அந்தக் கல்லறைகளில்

அங்கே என்னைத்
தேடியும்

தொலைத்திருப்பாய்

தீராத சந்தேகம்
தீர்க்க வரும்

தேடல்களில்

வார்த்தைகளால்

என் உடலெங்கும்

பிரம்ம அஸ்திரங்கள்

தொடுக்கவும்

முயற்சிக்கிறாய்

அவை

என் இறப்பை

உறுதி செய்ததாய்

மீண்டுமொரு நிம்மதி

பெரும் மூச்சுக்

கொள்கிறாய்

இறந்து பிறக்கும்

என் காதலில்!

ஒர் அழைப்பு

என்னை நான்
மறந்த உறக்கத்தில்
விசைகளின்றி
தட்டி எழுப்பும்
இடது புருவத் துடிப்பு

தூர தேசத்தில்
உன் பயணங்கள்
என்னை நோக்கி
வருவதாய் தீண்டி

செல்லும்
ஒர் தேவதையின்
அழைப்பு

இதுவும் நட்புதான்

நரம்பறுந்த வீணையிலிருந்து

மீண்டும் இசை மீட்க முயலும்

உன் விரல்களை விரும்பியே

தவிர்க்கிறேன் தோழி

குற்றமாய் நீ வீசும்

பார்வைகளிலிருந்து

என் நட்பு களங்கப்பட

வேண்டாமென வேண்டி

உன் பயணங்களாவது

குற்றமற்றதாய் விளங்கட்டும்

என்று வாழ்த்தி !

அவளும் பெண் என்பதால்

உன் புது துணைக்கான

தேடல்கள் ஒவ்வொரு

முறையும் நீ

தொடங்கும் போது
என் உயிர் அறைகள்
மரணம் சம்பவிப்பதாய்
கனவில் வரும்
உன் தாயிடம் சொல்

பெண் என்பதால்
அவளுக்கே புரியும்
சிதைந்த என் இதயத்தின்
வலிகளும்
அதில் இரத்தம்
ஒழுகும் உன் நினைவுகளும்

நீயாக வந்து பிடுங்கினாலும்
மீண்டும் விழுதாய் பிறக்கும்
உன் மேல் நான் கொண்ட

நேசத்தின் வேர்களை

காற்றில் கலந்த

உன் தாய் அவள்
மட்டுமே அறிவாள்

மறைந்த பொழுதில்

நீ என்னை நேசிப்பதாய்

மொழிந்த வரிகளை

மழை

ஈரமற்ற

இதயங்களுக்காகப்

பெய்து கொண்டிருக்கும்

மழை.

HIV குழந்தைகள்

முள்ளோடும் பிறந்தாலும்

ரோஜாக்கள் சிரித்துக்

கொண்டு தான் இருக்கின்றன

தூரத்தில் தோழி

தனிமை ஒவ்வொரு முறையும்
என்னை சூழ்ந்து கொண்டபோது
உனக்கும் எனக்குமான
கண்ணாடியில்

பிரிவின் கீறல்கள்
முகம்கள் மறைத்து மீண்டும்
சிரிக்க முயற்சிக்கின்றன
எதையும் தொடர முடியாமல்
எதுவும் தொடவும் முடியாமல்
தவிக்கும் பாதங்களுக்கிடையில்

உறவுகள்

அம்மா

அன்புள்ளக் கடவுளுக்கு

அன்புள்ளக் கடவுளுக்கு,

இதுதான் இறுதி என்று

எழுதுகிறேன்..

எத்தனை முறை எழுதுவது

கடிதம் உனக்கு?

பிரிக்கப்படாமலும் படிக்கப்படாமலும்
கிடக்கின்றன அவை

முகவரியே நீ தான்

தர மறுக்கிறாய்

உள்ளே இருந்து கொண்டு

வர மறுக்கிறாய்

நீ யார் என்ற போருக்குள்

யார் நீ என்ற கேள்விகளுக்குள்

விரிந்துகொண்டே போகிறாய்

அழுகையை மட்டும்

உனக்கும் எழுதிவைக்கிறேன்

நீ தான் பொறுப்பென்று

சுகத்தை எனக்குள்

பதுக்கி வைக்கிறேன்
நிரந்தரமென்று

எதையும் பொருட்படுத்தாத
உன் மௌனத்தைக் கண்டு

என் பேனா முனைகள்

உடைகின்றன

தூர வீசுகின்றேன்

கோபம் களைந்து

மீண்டும் எழுதுகிறேன்
உன் மௌனத்தைக் கலைக்க
ஒரு கடிதம்

இதுதான் இறுதியென்று...

இப்படிக்கு,

என்றும் நான்